Porzeczka czerwona (Ribes rubrum) obejmuje kilkanaście odmian, które różnią się terminem dojrzewania, smakiem oraz odpornością na choroby. Najwcześniej dojrzewają Jonkheer van Tets i Detvan, już w pierwszej dekadzie lipca. Rondom i Holenderska Czerwona prowadzą do największych plonów w uprawach towarowych. Rosetta to najsłodsza odmiana, natomiast Rovada wyróżnia się długimi gronami i odpornością na mróz sięgającą -30°C. Detvan wytrzymuje nawet temperatury do -39°C i jest odporna na antraknozę oraz szarą pleśń.
Które odmiany porzeczki czerwonej charakteryzują się wczesnym owocowaniem?
Do grupy porzeczek czerwonych dojrzewających wcześnie zaliczają się przede wszystkim odmiany takie jak Jonkheer van Tets i Detvan, których owoce pojawiają się już w pierwszych dniach lipca. Jonkheer van Tets to holenderska szczepionka wyhodowana około 1931 roku. Jej jagody mogą być zbierane nawet pod koniec czerwca lub na początku lipca, co sprawia, że jest jedną z najwcześniejszych opcji dostępnych na rodzimym rynku.
Z kolei Detvan, pochodzący ze Słowacji, powstał z połączenia Jonkheer van Tets oraz Heinemans Rote Spatlese. Owocuje równomiernie na przełomie czerwca i lipca, a ze względu na wyższą jakość plonów, w przyszłości może zastąpić odmianę Jonkheer van Tets.
Niewiele później, bo zaledwie 3-5 dni po Jonkheer van Tets, dojrzewa odmiana Junifer. Cieszy się popularnością dzięki słodko-kwaśnemu profilowi smaku oraz stosunkowo dobrej odporności na choroby. Wczesne odmiany są szczególnie cenne, gdyż umożliwiają rozłożenie zbiorów w czasie oraz zmniejszenie nakładu pracy w okresie największego natężenia prac przy zbiorach.
| Cecha | Informacje |
|---|---|
| Wczesne odmiany porzeczki czerwonej | Jonkheer van Tets (następnie Detvan, Junifer), owoce od końca czerwca/początku lipca |
| Najsłodsza odmiana | Rosetta, intensywny smak, słodko-kwaskowaty, duże ciemnoczerwone owoce |
| Odmiany polecane do przetworów i odporne na mróz | Rondom, Rolan, Tatran, Rovada, odporność na mróz, dobre do przetworów |
| Odmiany o największych plonach | Rondom, Holenderska Czerwona, Rovada, Rolan, Detvan |
| Odporność na choroby | Detvan, Rondom, Rolan, Rovada, odporne na grzyby; Rosetta i Jonkheer van Tets mniej odporne |
| Stare odmiany porzeczki czerwonej | Holenderska Czerwona, Jonkheer van Tets, Rondom, Wersalska Czerwona |
| Odmiany do upraw towarowych | Holenderska Czerwona i Rondom, czas dojrzewania oraz przystosowanie do mechanicznego zbioru |
| Przydatne odmiany na mniejsze plantacje towarowe | Detvan, Gąbińska, Jonkheer van Tets, Rosetta, Rovada, Tatran |
Jaka jest najsłodsza czerwona porzeczka?
Za najsłodszą odmianę porzeczki czerwonej uchodzi Rosetta, pochodząca z Holandii. Została wyhodowana w Instytucie Hodowli Roślin Ogrodniczych w Wageningen w latach 60. XX wieku. Jej owoce wyróżniają się intensywnym smakiem łączącym słodycz z delikatną kwaskowatością. Są spore, mają ciemnoczerwony kolor i lekko połyskującą skórkę. Po osiągnięciu dojrzałości nie opadają z gron, co ułatwia zbiór.
Rosetta świetnie sprawdza się zarówno do spożycia na surowo, jak i do przygotowywania przetworów, choć wymaga żyznej gleby i bywa podatna na choroby, takie jak antraknoza. Odmiana Junifer także zyskała popularność dzięki przyjemnemu, słodko-kwaśnemu smakowi. Jej dojrzewanie następuje 3-5 dni później niż u Jonkheer van Tets, a osoby preferujące świeże porzeczki chętnie po nią sięgają.
Z kolei Rovada cechuje się bardziej wyrazistą kwaskowatością, lecz jest ceniona za soczyste i duże owoce. Tworzy długie grona, dzięki czemu doskonale nadaje się zarówno do deserów, jak i na przetwory.
Która odmiana porzeczki czerwonej jest polecana do przetworów i odporna na mróz?
Odmianą porzeczki czerwonej, szczególnie polecaną zarówno do przetworów, jak i zwiększonej odporności na niskie temperatury, jest przede wszystkim Rondom. To późna odmiana pochodząca z Holandii, która dobrze znosi mrozy i nadaje się do uprawy komercyjnej na terenie całej Polski. Rondom obdarza plantacje obfitymi i regularnymi plonami. Jej jasnoczerwone owoce, dojrzewające pod koniec lipca, doskonale nadają się do przygotowywania soków, dżemów, galaretek czy win, ponieważ są jędrne i łatwo przechodzą proces przetwarzania.
Rolan, będący krzyżówką odmian Jonkheer van Tets oraz Rosetty, wyróżnia się wysoką jakością owoców oraz dobrą odpornością na mróz i choroby grzybowe. Świetnie sprawdza się zarówno jako owoc do bezpośredniego spożycia, jak i do mrożenia czy różnego rodzaju przetworów. Ważną cechą odmiany Tatran jest jej późne kwitnienie, dzięki któremu kwiaty są mniej podatne na szkody spowodowane przez wiosenne przymrozki. Dodatkowo, jest wytrzymała na choroby grzybowe, a owoce dojrzewają pod koniec lipca, co czyni ją atrakcyjnym wyborem dla ogrodników.
Rovada to odmiana odporna na mróz aż do -30°C oraz na infekcje grzybowe, dzięki czemu jest idealna zarówno na mniejsze plantacje, jak i do uprawy w przydomowych ogródkach. Jej cechą wyróżniającą jest także doskonałe dostosowanie do zbioru ręcznego.
Jakie odmiany porzeczki czerwonej dają największe plony?
Największe zbiory wśród odmian porzeczki czerwonej osiągają przede wszystkim Rondom oraz Holenderska Czerwona. To właśnie te dwie odmiany cieszą się największym zainteresowaniem wśród polskich plantatorów towarowych. Z odpowiednio pielęgnowanego krzewu można pozyskać od 4 do 9 kilogramów owoców, a przy intensywnej uprawie na hektarze uzyskuje się plony sięgające od 8 do 14 ton.
Odmiana Rovada wyróżnia się niezwykle obfitym i stabilnym owocowaniem, które zawdzięcza długim gronkom z dużymi jagodami. Co ważne, pierwsze plony tej porzeczki pojawiają się już w pierwszym sezonie po posadzeniu.
Rolan słynie z wysokiej jakości owoców oraz solidnej plenności. Dodatkowo cechuje się dużą odpornością na choroby grzybicze, co pozwala zmniejszyć straty podczas niesprzyjających warunków pogodowych.
Detvan regularnie owocuje, zwłaszcza na glebach żyznych. Jego równe i równomiernie dojrzewające owoce sprawiają, że jest chętnie wybierany przez plantatorów nastawionych na sprzedaż świeżych porzeczek.
Które odmiany czerwonej porzeczki są odporne na choroby?
Wśród odmian czerwonej porzeczki największą odpornością na choroby grzybowe wyróżniają się detvan, rondom, rolan oraz rovada. Detvan charakteryzuje się genetyczną odpornością na szarą pleśń i antraknozę liści, która jest najczęstszą chorobą atakującą plantacje porzeczek.
Rondom cechuje się również odpornością na mróz oraz większość chorób, w tym opadzinę liści, co sprawia, że stanowi wyjątkowo bezpieczny wybór dla gospodarstw nastawionych na produkcję towarową. Rovada dzięki niskiej podatności na grzybowe infekcje doskonale nadaje się do upraw, gdzie stosuje się ograniczone dawki środków ochrony. Natomiast odmiany rosetta i jonkheer van tets są bardziej podatne na antraknozę. Rosetta wymaga żyznego podłoża oraz stałej kontroli stanu zdrowia krzewów, natomiast Jonkheer van Tets jest wrażliwa na opadzinę liści, aspekt ten warto uwzględnić przy wyborze odmiany na miejsca o wysokiej wilgotności powietrza.
Jakie są stare odmiany porzeczek czerwonych?
Do najstarszych, tradycyjnych gatunków porzeczek czerwonych uprawianych w Polsce i Europie zaliczają się przede wszystkim holenderska czerwona oraz jonkheer van tets. Holenderska czerwona, pochodząca z Holandii, została wpisana do Rejestru Odmian COBORU w 1990 roku. Jej owoce dojrzewają dość późno, zwykle około 8-10 dni po odmianie jonkheer van tets, czyli pod koniec lipca.
Jonkheer van tets także ma swoje korzenie w Holandii. Ta odmiana powstała około 1931 roku dzięki pracom hodowlanym J. Maarsego w Schellinkhout, który skrzyżował Faya Płodną z odmianą Scotch. Przez długi czas stanowiła podstawę produkcji w sadach towarowych wielu europejskich krajów.
W 1949 roku pojawiła się kolejna holenderska odmiana,rondom. Jest to wynik krzyżówki między R. multiflorum i Wersalską Czerwoną z odmianą Gesisteel. Do dziś cieszy się dużą popularnością i należy do najczęściej uprawianych w polskich sadach towarowych. Choć wersalska czerwona obecnie rzadko występuje w uprawach solo, odegrała kluczową rolę jako materiał wyjściowy w hodowli wielu nowoczesnych gatunków, w tym właśnie rondom.
Jakie odmiany czerwonej porzeczki wybiera się do upraw towarowych?
Do uprawy porzeczki czerwonej na skalę przemysłową w Polsce najczęściej wybiera się dwie odmiany: Holenderską czerwoną oraz Rondom. Decyduje o tym ich wysoka wydajność oraz przystosowanie do mechanicznego zbioru owoców. Rondom charakteryzuje się regularnymi, obfitymi plonami oraz twardymi jagodami, które doskonale znoszą transport. Odporność na niskie temperatury i większość chorób sprawia, że jest to idealna odmiana do wielkopowierzchniowej uprawy.
Z kolei Holenderska czerwona wyróżnia się późnym okresem dojrzewania, co pozwala wydłużyć sezon dostaw świeżych owoców na rynek oraz lepiej rozłożyć zbiory w czasie.
Na mniejszych plantacjach towarowych warto także sięgnąć po odmiany takie jak:
- Detvan,
- Gąbińska,
- Jonkheer van tets,
- Rosetta,
- Rovada,
- Czy tatran.
Rovada szczególnie doceniają plantatorzy prowadzący ręczny zbiór, jej długie grona z dużymi owocami znacznie ułatwiają pracę i pozwalają zmniejszyć koszty robocizny na kilogram zebranej porzeczki.
Jakie cechy wyróżniają poszczególne odmiany porzeczki czerwonej?
Poszczególne odmiany czerwonej porzeczki różnią się między sobą terminem zbiorów, rozmiarem owoców, intensywnością smaku, plonami oraz odpornością na choroby i niskie temperatury. Jonkheer van Tets dojrzewa najwcześniej, już pod koniec czerwca lub na początku lipca. Tworzy duże grona z ciemnowiśniowymi, dość kwaśnymi owocami, choć niestety jest podatna na antraknozę.
Rosetta produkuje spore, ciemnoczerwone owoce o słodko-kwaśnym smaku. Owocuje bardzo obficie, jednak do prawidłowego wzrostu potrzebuje żyznej gleby i dojrzewa w drugiej połowie lipca.
Rovada to odmiana późna, ale za to obdarzona wyjątkowo długimi gronami oraz bardzo dużymi, intensywnie czerwonymi owocami. Charakteryzuje się dużą odpornością na mróz, nawet do -30°C, oraz na choroby grzybowe. Rondom oraz Holenderska czerwona są chętnie wybierane do upraw towarowych ze względu na wysokie plony i dostosowanie do mechanicznego zbioru. Detvan wyróżnia się z kolei odpornością na silne mrozy, sięgające nawet -39°C, a także równomiernym dojrzewaniem owoców.
Jakie zalety ma odmiana Rovada?
Rovada to odmiana czerwonej porzeczki pochodząca z Holandii, wpisana do Rejestru Odmian COBORU w 2003 roku. Ceniona jest przede wszystkim za bardzo długie grona, na których dojrzewają duże, kuliste owoce o intensywnym, półprzezroczystym, jaskrawym czerwonym kolorze.
Krzew rozwija się bujnie, osiągając wysokość około 1,8 metra, i tworzy gęstą oraz rozłożystą koronę. Co ważne, już w pierwszym roku po posadzeniu można cieszyć się jego plonami. Owoce dojrzewają późno, zwykle pod koniec lipca, wyróżniając się kwaskowatym i soczystym smakiem. Sprawdzają się zarówno do spożycia na surowo, jak i jako doskonały surowiec do przetworów, takich jak dżemy czy soki.
Odporność odmiany Rovada na mróz sięga nawet do -30°C, a jej niewielka podatność na choroby grzybowe pozwala ograniczyć stosowanie środków ochrony roślin. Ze względu na długie grona oraz duże owoce, ta odmiana jest szczególnie ceniona w uprawach zbieranych ręcznie, ponieważ znacznie skraca czas potrzebny na zbiory.
Jakie cechy wyróżniają odmianę Rosetta?
Rosetta to holenderska odmiana czerwonej porzeczki, wyhodowana w latach sześćdziesiątych XX wieku w Instytucie Hodowli Roślin Ogrodniczych w Wageningen. Powstała z krzyżówki Jonkheer van Tets oraz Heinemans Rote Spatlese.
Owoce tej porzeczki wyróżniają się sporym rozmiarem i okrągłym kształtem, a ich ciemnoczerwony kolor zdobi delikatny połysk. Mają soczysty, słodko-kwaśny miąższ, który sprawdza się zarówno do bezpośredniego jedzenia, jak i do przygotowywania domowych przetworów. Krzew Rosetty dorasta do około 1,5 metra, szybko rośnie i obficie owocuje. Jagody dojrzewają w drugiej połowie lipca i pozostają na roślinie, nie opadając z gron. Uprawa tej odmiany wymaga gleby o dobrej żyzności, ale ze względu na podatność na antraknozę liści, niezbędne jest regularne kontrolowanie kondycji roślin, szczególnie podczas wilgotnych okresów. Rosetta jest chętnie wybierana do ogrodów przydomowych oraz na mniejsze plantacje, gdzie liczy się przede wszystkim doskonały smak oraz wysoka jakość owoców.
Co charakteryzuje odmianę Jonkheer van Tets?
Jonkheer van Tets to tradycyjna odmiana czerwonej porzeczki pochodząca z Holandii, wyhodowana około 1931 roku przez J. Maarsego w Schellinkhout. Powstała w wyniku krzyżówki odmian Faya Płodna oraz Scotch i cieszy się popularnością zarówno w sadach produkcyjnych, jak i przydomowych ogrodach na terenie całej Europy.
Charakteryzuje się bardzo wczesnym okresem dojrzewania, owoce są gotowe do zbioru już pod koniec czerwca lub na początku lipca, co czyni ją jedną z pierwszych porzeczek pojawiających się w sezonie. Krzew tej odmiany rozwija się bujnie, wydając liczne, długie pędy. Jego pokrój jest kulisty i lekko spłaszczony, a z czasem roślina przyjmuje bardziej rozłożysty kształt.
Owoce są dość duże, kuliste i mają intensywny, ciemnowiśniowy odcień. Zbierane są w długie grona, a miąższ cechuje zwartość oraz wyraźna kwaskowatość. Z tego powodu zdecydowanie najlepiej nadają się do przetworów. Cienka skórka sprawia jednak, że owoce są wrażliwe na uszkodzenia podczas transportu i nie nadają się do długiego przechowywania. Jonkheer van Tets bywa podatna na chorobę zwaną opadziną liści, czyli antraknozą. Warto o tym pamiętać, zwłaszcza jeśli planujemy uprawę na wilgotnych glebach, gdzie ryzyko porażenia jest większe.
Czym wyróżnia się odmiana Detvan?
Detvan to słowacka odmiana czerwonej porzeczki, która została wyhodowana w Instytucie Sadownictwa w Bojnicach. Powstała w wyniku skrzyżowania odmian Jonkheer van Tets oraz Heinemans Rote Spatlese i uchodzi za jedną z najbardziej obiecujących wczesnych odmian tej rośliny.
Owoce Detvana są duże, o intensywnym ciemnoczerwonym kolorze, zebrane w gronach liczących około 20 jagód. Dojrzewają równomiernie już na początku lipca, a ich wysoka jakość sprawia, że świetnie nadają się zarówno do bezpośredniego spożycia, jak i przetwórstwa. Ta odmiana wyróżnia się także wyjątkową odpornością na mrozy, tolerując temperatury sięgające nawet -39°C. Ponadto posiada genetyczną odporność na takie choroby jak szara pleśń i antraknoza. Krzewy osiągają umiarkowany wzrost, zwykle między 1 a 2 metry, a ich pokrój jest średnio zwarty i lekko rozłożysty. Co więcej, odmiana jest w dużym stopniu samopylna, co ułatwia jej uprawę. Dzięki wczesnemu dojrzewaniu i znakomitej jakości owoców, Detvan ma duże szanse, by w najbliższych latach zastąpić Jonkheer van Tets na wielu plantacjach.
Gdzie kupić certyfikowane sadzonki porzeczki czerwonej?
Certyfikowane sadzonki porzeczki czerwonej można nabyć w renomowanych szkółkach ogrodniczych oraz w internetowych sklepach specjalizujących się w materiałach szkółkarskich kategorii CAC lub kwalifikowanym.
W Polsce do popularnych miejsc zakupu należą między innymi:
- Drzewkaowocowe24,
- Podkarpackie sady,
- Akademia roślin,
- Pan sadzonka.
W ofercie tych sprzedawców znajdziemy znane odmiany, takie jak Rovada, Rondom, Jonkheer van Tets, Detvan czy Rosetta. Ceny certyfikowanych sadzonek oscylują zwykle w granicach od około 8,90 do 28,90 zł za sztukę, przy czym wyższe koszty dotyczą sadzonek piennych w porównaniu do krzaczastych.
Przy wyborze materiału do uprawy na większą skalę niezwykle istotne jest, aby pochodził on z certyfikowanych mateczników, które są wolne od wirusów. Takie podejście zapewnia zdrowsze sadzonki oraz obfite plony w nadchodzących sezonach. Natomiast na targowiskach oraz bazarach kupując sadzonki warto zachować szczególną ostrożność. Oferta tam często nie posiada potwierdzenia o zdrowotnym pochodzeniu, co zwiększa ryzyko infekcji wirusami i może prowadzić do problemów w dalszej uprawie.
Porzeczka czerwona pienna czy krzaczasta, którą formę wybrać do ogrodu?
Porzeczka czerwona występuje w dwóch głównych formach: piennej i krzaczastej, które różnią się przede wszystkim sposobem użytkowania w ogrodzie, komfortem zbioru oraz odpornością krzewów. Forma pienna, szczepiona na pniu o wysokości od około 60 do 120 cm, jest szczególnie dekoracyjna i zajmuje niewiele miejsca. Dzięki temu zbieranie owoców staje się znacznie wygodniejsze, ponieważ nie trzeba się schylać. Warto jednak pamiętać, że takie drzewko jest bardziej podatne na uszkodzenia, silny wiatr czy ciężki śnieg mogą spowodować złamanie pnia, dlatego wymaga solidnego podparcia przez cały sezon.
Z kolei forma krzaczasta to naturalny sposób uprawy porzeczki czerwonej. Tego typu krzewy charakteryzują się większą długowiecznością, plantacje mogą przynosić owoce nawet przez ponad 15 lat. Ma to również wpływ na wyższe plony, a krzewy lepiej radzą sobie z trudnymi warunkami pogodowymi. Wadą jest jednak ich rozłożystość, co skutkuje większym zajęciem przestrzeni, a także mniej wygodnym zbiorem owoców, które dojrzewają blisko ziemi.
Jeśli dysponujesz niewielkim ogrodem lub chcesz uprawiać porzeczkę na tarasie w donicy, zdecydowanie lepszym wyborem będzie forma pienna. Szczególnie cenione w tej postaci są odmiany takie jak Rovada i Rondom. Natomiast do produkcji towarowej lub większego ogrodu warto się zdecydować na krzaczaste krzewy, które zapewniają większe plony i większą trwałość. Niezależnie od wybranej formy uprawy, porzeczka czerwona najlepiej owocuje na pędach mających od dwóch do pięciu lat, co warto mieć na uwadze podczas pielęgnacji roślin.
Jakie są wymagania glebowe dla różnych odmian porzeczki czerwonej?
Porzeczka czerwona najlepiej rozwija się na żyznych, próchnicznych glebach o lekko kwaśnym odczynie pH pomiędzy 5,5 a 6,5. Wymaga umiarkowanej wilgotności podłoża, należy unikać nadmiernego zalewania. Wszystkie odmiany mają podobne potrzeby glebowe, jednak szczególnie odmiany takie jak Rosetta i Jonkheer van Tets najlepiej owocują na glebie bogatej w próchnicę, a jej brak znacząco obniża ich plony.
Gleby ciężkie, gliniaste i podmokłe są dla porzeczek czerwonych nieodpowiednie, gdyż zalegająca woda przy korzeniach prowadzi do ich gnicia oraz osłabienia i obumierania krzewów. Najlepsze stanowisko to miejsce słoneczne lub ewentualnie lekko zacienione, czerwone porzeczki zdecydowanie lepiej znoszą półcień niż odmiany czarne. Przed sadzeniem warto wzbogacić podłoże kompostem lub granulowanym obornikiem. Gdy pH gleby jest zbyt wysokie, można je obniżyć stosując siarkę lub kwaśny torf, co stworzy odpowiednie warunki dla wszelkich odmian porzeczki czerwonej.
Jak i kiedy prawidłowo sadzić sadzonki porzeczki czerwonej?
Najlepszy czas na sadzenie czerwonej porzeczki przypada na przełom października i listopada. Wówczas sadzonki z odsłoniętymi korzeniami mają największe szanse na skuteczne ukorzenienie, a na wiosnę szybko zaczynają intensywnie rosnąć.
Sadzonki umieszczone w doniczkach, z osłoniętymi korzeniami, można wsadzać do ziemi przez cały okres wegetacyjny, choć warto unikać najbardziej gorących dni.
Rośliny sadzi się około 5 cm głębiej niż w szkółce. Dołki powinny mieć co najmniej 30 cm głębokości i być wypełnione mieszanką ziemi z kompostem bądź obornikiem. Przed wsadzeniem dobrze jest namoczyć korzenie przez minimum dwie godziny. Zalecana odległość między poszczególnymi krzewami wynosi 1,2-1,5 metra, natomiast między rzędami 1,5-2 metry. Takie rozstawienie zapewnia dobry przepływ powietrza oraz ułatwia zarówno pielęgnację, jak i zbiór owoców. Po umieszczeniu roślin w ziemi konieczne jest obfite podlewanie oraz ściółkowanie wokół ich nasady, co ogranicza utratę wilgoci i hamuje wzrost chwastów.
Jak dbać o pielęgnację krzewów porzeczki czerwonej?
Pielęgnacja krzewów porzeczki czerwonej wymaga systematycznego podlewania, nawożenia oraz przycinania, co bezpośrednio wpływa na ilość i jakość owoców oraz kondycję roślin. W upalne dni szczególnie ważne jest dostarczanie odpowiedniej ilości wody, ponieważ te krzewy potrzebują równomiernie wilgotnej gleby. Gdy zabraknie wilgoci, plon jest znacznie mniejszy, a owoce, drobniejsze.
Nawozy organiczne, takie jak biohumus czy granulowany obornik, warto aplikować wczesną wiosną i ponownie na początku maja. Pełne nawożenie, łączące składniki organiczne i mineralne, przeprowadza się zwykle co 2-3 lata, by zapewnić roślinom odpowiedni zapas składników odżywczych.
Przycinanie krzewów porzeczki czerwonej wykonujemy zazwyczaj zaraz po zbiorach, czyli w sierpniu lub wrześniu, albo przed nadejściem wiosny, w lutym bądź marcu. W tym czasie usuwamy:
- Gałązki starsze niż 5 lat,
- Gałązki dotykające ziemi,
- Przycinamy, ponieważ najlepsze plony dają pędy w wieku od 2 do 5 lat.
Regularne cięcie nie tylko odmładza krzew, ale także poprawia dostęp światła i przepływ powietrza w jego wnętrzu, co ogranicza ryzyko wystąpienia chorób grzybowych, zwłaszcza antraknozy.
Kiedy rozpoczyna się zbiór owoców porzeczki czerwonej?
Zbiór owoców porzeczki czerwonej rozpoczyna się zwykle pod koniec czerwca lub na początku lipca. Najwcześniej dojrzewają odmiany wczesne, takie jak Jonkheer van Tets oraz Detvan.
W pierwszej połowie lipca swoje owoce zbierają odmiany średnio wczesne, na przykład Rolan i Junifer. Natomiast późniejsze gatunki, takie jak Rosetta, Rovada, Rondom oraz Holenderska Czerwona, są gotowe do zbioru zazwyczaj w drugiej połowie miesiąca lub na początku sierpnia.
Zbiera się je, gdy wszystkie jagody na gronie mają jednolitą barwę i są jędrne. Większość odmian nie opada po dojrzeniu, więc warto nie zwlekać z zbiorem, ponieważ dłuższe pozostawienie owoców na krzewie pogarsza ich smak i powoduje ich osypywanie.
Najlepiej zbierać porzeczki całymi gronami, zwłaszcza w chłodne, słoneczne poranki. Taki sposób pozwala na dłuższe zachowanie świeżości przed dalszą obróbką czy sprzedażą.
W przypadku upraw przemysłowych odmiany Rondom i Holenderska Czerwona najczęściej są zbierane za pomocą maszyn. Z kolei Rovada, ze względu na długie i wygodne grona, znakomicie nadaje się do ręcznego zbioru.